Pierwsza wizyta nastolatka u psychologa: jak przygotować

Nastolatka najlepiej przygotować do pierwszej wizyty u psychologa szczerą rozmową kilka dni wcześniej: powiedz, dlaczego się martwisz, wyjaśnij, kim jest psycholog i jak wygląda spotkanie, i daj dziecku realny wpływ na to, co się wydarzy. Nastolatek, który wie, czego się spodziewać, i czuje, że to wsparcie, a nie kara, przychodzi z mniejszym lękiem i chętniej mówi. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa, zapisana w ustawie o zawodzie psychologa, i to jest jedna z najważniejszych informacji dla nastolatka.

Z tego tekstu dowiesz się, jak powiedzieć dziecku o wizycie, co przygotować, jak wygląda pierwsze spotkanie, co z poufnością i jak wygląda konsultacja w Centrum Psychoterapii Livanti w Poznaniu.

Najważniejsze w skrócie:

  • Powiedz o wizycie kilka dni wcześniej, nie w drodze do gabinetu.
  • Przedstaw psychologa jako wsparcie, nie karę i nie „naprawianie”.
  • Daj wybór tam, gdzie się da: termin, gabinet czy online, kto wejdzie pierwszy.
  • Osoba poniżej 18 lat przychodzi na pierwsze spotkanie z opiekunem.
  • W Centrum Psychoterapii Livanti w Poznaniu z młodzieżą pracują Mikołaj Nizio, Julia Czarnecka (po 180 zł), Gabriela Wawrzyniak, Jan Maciaszczyk (po 200 zł) oraz z młodzieżą od 16 lat Jacek Jankowski (300 zł). Spotkanie trwa 50 minut.
  • Myśli o śmierci, samookaleczenia: 112. Nastolatek chce z kimś porozmawiać teraz: 116 111.

Jak powiedzieć nastolatkowi o wizycie u psychologa

Najlepiej wprost, spokojnie i z wyprzedzeniem. Nastolatek wyczuwa podstęp. Jeśli dowie się o wizycie w samochodzie, poczuje się oszukany i przyjdzie do gabinetu zły.

Co powiedzieć:

  • Dlaczego się martwisz. Konkretnie, bez oskarżeń: „Od kilku tygodni prawie nie wychodzisz z pokoju i mało jesz. Martwię się.”
  • Kim jest psycholog. „To ktoś, kto nie jest rodzicem, nie ocenia i pomaga ludziom w Twoim wieku, gdy jest ciężko.”
  • Że to nie kara. „Nie idziesz tam, bo coś zrobiłeś źle. Idziesz, bo zasługujesz na wsparcie.”
  • Że to nie „bo jesteś wariatem”. Do psychologa chodzi się ze stresem, smutkiem, lękiem, problemami w szkole, kłótniami w domu.
  • Że rozmowa jest poufna. Psycholog nie będzie opowiadał rodzicom szczegółów.

Czego nie mówić: „Jak się nie poprawisz, to pójdziesz do psychologa”, „Psycholog Ci powie, co z Tobą jest nie tak”, „Masz tam wszystko powiedzieć”.

Zamiast Powiedz
„Musisz iść do psychologa.” „Chciałbym, żebyś spróbował porozmawiać z kimś spoza rodziny.”
„Coś jest z Tobą nie tak.” „Widzę, że jest Ci ciężko, i nie chcę, żebyś był z tym sam.”
„Opowiesz mu wszystko.” „Powiesz tyle, ile zechcesz.”
„To tylko na chwilę, nic wielkiego.” „Zobaczymy po pierwszym spotkaniu, czy Ci to pasuje.”

Jak przygotować się do wizyty: krok po kroku

  1. Wybierzcie specjalistę razem. Pokaż nastolatkowi zdjęcia i opisy psychologów na stronie. Zapytaj, czy woli kobietę, czy mężczyznę. Poczucie wpływu obniża opór.
  2. Ustalcie termin, który nie koliduje z czymś ważnym dla dziecka. Wizyta zamiast ulubionego treningu zacznie się od złości.
  3. Zdecydujcie: gabinet czy online. Dla części nastolatków rozmowa z własnego pokoju jest łatwiejsza. Inni potrzebują wyjść z domu, żeby się otworzyć.
  4. Zbierz informacje dla psychologa. Od kiedy widzisz zmiany, co się wtedy wydarzyło w szkole i w domu, jak dziecko śpi i je, jak się uczy, czy były wcześniej diagnozy, opinie z poradni, leki. Zapisz to na kartce.
  5. Zapytaj nastolatka, czego się obawia. „Co jest dla Ciebie najgorsze w tym pomyśle?” Często odpowiedź brzmi: „że wam wszystko powie” albo „że będę musiał mówić”. Na obie obawy jest odpowiedź.
  6. Uprzedź, jak będzie wyglądało spotkanie. Ile trwa, kto wejdzie do gabinetu, o co mniej więcej psycholog zapyta.
  7. Zaplanuj coś miłego po wizycie. Wspólny obiad, kawa. Bez dopytywania „i co mówiłeś?”.

Jeśli Twoje dziecko w ogóle nie chce rozmawiać i trudno Ci ocenić, czy wizyta jest potrzebna, przeczytaj: nastolatek zamknięty w sobie, kiedy do psychologa.

Jak wygląda pierwsze spotkanie

Pierwsze spotkanie to rozmowa, nie test i nie przesłuchanie. Osoba poniżej 18 lat przychodzi na nie z opiekunem. Zwykle część spotkania psycholog rozmawia z rodzicem i nastolatkiem razem, a część z samym nastolatkiem. Kolejność i proporcje zależą od wieku i sytuacji, a także od tego, czego chce sam nastolatek.

Psycholog najczęściej pyta o:

  • powód wizyty, widziany oczami rodzica i oczami nastolatka,
  • codzienność: szkołę, przyjaciół, sen, jedzenie, zainteresowania,
  • relacje w domu i ważne wydarzenia ostatnich miesięcy,
  • samopoczucie: nastrój, lęk, złość, czasem myśli o śmierci,
  • to, czego nastolatek chce od tych spotkań, jeśli w ogóle czegoś chce.

Pytanie o myśli o śmierci jest standardem w rozmowie z młodzieżą, która przeżywa trudności. Nie podsuwa takich myśli, a pozwala ocenić, jak pilna jest pomoc.

Na koniec psycholog mówi, co według niego się dzieje i co proponuje: dalsze spotkania z nastolatkiem, spotkania z rodzicami, diagnozę, a jeśli trzeba, konsultację psychiatryczną. Ile potrwa praca, zależy od tego, z czym przyszliście.

Tajemnica i granice: co psycholog powie rodzicom

To pytanie zadaje sobie prawie każdy nastolatek, a często też rodzic.

Temat Co usłyszy rodzic
Treść rozmów, sekrety, relacje z rówieśnikami Nie w szczegółach. Ogólne informacje, jak dziecko się czuje i jak może pomóc
Zalecenia dla rodziców Tak, po to są spotkania z rodzicami
Zagrożenie życia lub zdrowia: myśli samobójcze z planem, samookaleczenia, przemoc wobec dziecka Tak, zawsze. O tym psycholog uprzedza nastolatka na początku

Psycholog wyjaśnia te zasady na pierwszym spotkaniu przy obu stronach. To buduje zaufanie: nastolatek wie, że może mówić, a rodzic wie, że o zagrożeniu się dowie. Tajemnicę zawodową psychologa reguluje ustawa z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów oraz Kodeks Etyczny Psychologa PTP.

Gdy nastolatek nie chce iść

Nie ciągnij go siłą. Wizyta pod przymusem rzadko coś daje.

Co możesz zrobić:

  1. Idź sam na konsultację dla rodzica. Dostaniesz wskazówki, jak rozmawiać i jak zachęcić dziecko.
  2. Zaproponuj jedno spotkanie „na próbę”, bez zobowiązań.
  3. Daj wybór specjalisty lub formy online.
  4. Wracaj do tematu spokojnie co jakiś czas, bez nacisku.

Wyjątek: gdy nastolatek mówi o śmierci, robi sobie krzywdę albo jest w ostrym kryzysie, nie czekasz na jego zgodę. Dzwonisz pod 112 albo jedziesz na izbę przyjęć Szpitala Klinicznego im. Karola Jonschera przy ul. Szpitalnej 27/33 w Poznaniu (psychiatria dzieci i młodzieży). Gdy potrzebujesz rozmowy jako rodzic, zadzwoń pod 800 70 2222.

Jak wygląda konsultacja w Centrum Psychoterapii Livanti

W Livanti przy ul. Mikołaja Reja 5/2 w Poznaniu z nastolatkami pracuje kilka osób. Możecie wybrać razem z dzieckiem:

Osoba Z czym najczęściej Wiek Cena za 50 minut
Mikołaj Nizio, psycholog kliniczny i dziecięcy, psycholog sportu ekrany i gry, hejt, ADHD, autyzm, presja w sporcie 5-18 lat 180 zł
Julia Czarnecka, psycholog dzieci i młodzieży lęk, depresja, ADHD/ADD, szkoła, trudności rodzinne, psychoedukacja rodziców od 7 lat 180 zł
Gabriela Wawrzyniak, psycholog dziecięcy lęk, kryzys, dojrzewanie, ADHD, spektrum autyzmu, interwencja kryzysowa 8-18 lat 200 zł
Jan Maciaszczyk, psycholog dziecięcy, seksuolog lęk, nastrój, myśli samobójcze, trudności szkolne, pytania o seksualność 3-18 lat 200 zł
Jacek Jankowski, psycholog, psychoterapeuta psychodynamiczny w trakcie szkolenia starsza młodzież, interwencja kryzysowa od 16 lat 300 zł

Każde spotkanie trwa 50 minut. Osoba poniżej 18 lat przychodzi na pierwsze spotkanie z opiekunem. Możliwe są też spotkania online. Jeśli nie wiesz, do kogo się zapisać, zadzwoń i opisz krótko, z czym przychodzicie. Więcej o pracy z dziećmi i młodzieżą znajdziesz na stronie psycholog dziecięcy Poznań.

Najczęstsze pytania

Czy nastolatek musi wyrazić zgodę na wizytę?

Do 18. roku życia o wizycie decyduje opiekun prawny. W praktyce zgoda i chęć nastolatka bardzo pomagają, bo bez nich trudno o szczerą rozmowę. Ustawa o prawach pacjenta daje osobom od 16 lat prawo do informacji i współdecydowania o swoim leczeniu.

Czy mogę być w gabinecie przez całe spotkanie?

Część spotkania tak. Psycholog zwykle chce też porozmawiać z nastolatkiem sam na sam, bo przy rodzicu dziecko rzadko mówi o wszystkim. To normalne i nie oznacza, że coś przed Tobą ukrywa.

Co, jeśli nastolatkowi psycholog nie przypadnie do gustu?

Zdarza się. Relacja z psychologiem jest ważna. Po pierwszym spotkaniu zapytaj dziecko, jak się czuło. Jeśli źle, możecie spróbować z inną osobą.

Co zabrać na pierwszą wizytę?

Notatki o tym, od kiedy i co się zmieniło, wcześniejsze opinie i diagnozy, jeśli są, oraz listę leków, które dziecko przyjmuje. Nastolatkowi nic nie jest potrzebne.

Źródła

  • Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (tajemnica zawodowa).
  • Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, art. 9 i art. 17 (prawa pacjenta od 16. roku życia).
  • Kodeks Etyczny Psychologa, Polskie Towarzystwo Psychologiczne (poufność, granice tajemnicy).
  • WHO, „Mental health of adolescents”, nota informacyjna (znaczenie wczesnego wsparcia w okresie dojrzewania).
  • Cennik i zespół Centrum Psychoterapii Livanti, livanti.pl, stan na listopad 2026.

Jeśli chcesz umówić pierwszą wizytę dla nastolatka albo najpierw porozmawiać sam, zadzwoń do Centrum Psychoterapii Livanti w Poznaniu pod numer 537 800 490 albo wejdź na livanti.pl. Przy zagrożeniu życia dzwoń pod 112.

Przewijanie do góry
Livanti
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.